Afkomstig van Davids website: www.divinecosmos.com

Ik ging achter de computer zitten en schreef spontaan een 20-pagina tellend document waarin de Aarde werd beschreven als een gigantisch spiritueel Experiment, dat onder toezicht stond en bestuurd werd door een vriendelijke groep Experimenteerders.

Ik haalde bewijs aan waarvan ik me herinnerde het drie jaar eerder gelezen te hebben op de middelbare school, betreffende het feit dat het DNA-molecuul niet door Darwinistische, willekeurige selectie kon zijn ontstaan; het moest op Aarde geplaatst zijn of “intelligent ontworpen” om überhaupt te kunnen bestaan.

Eén van de oorspronkelijke ontdekkers van het molecuul had het volgende statement gemaakt; het was wiskundig onmogelijk voor een object dat zó gecompliceerd was als het DNA molecuul om zich willekeurig te ontwikkelen in de lengte van de tijd dat het bestaan van de Aarde ervoor gaf het te doen plaatsvinden. Oftewel; ‘iemand’ plaatste de moderne mensheid, en al het andere leven, met opzet op de Aarde.

Mijn voornaamste reden om te geloven dat de Aarde een Experiment was, kwam door de aanwezigheid van karma. Ik kon zien dat de situaties in het leven zichzelf rangschikten met de bedoeling om ons waardevolle lessen te leren. Ik had immers net een ongelofelijke gewoonte* overwonnen, en ik was me er terdege van bewust dat het een diepgaande betekenis voor me had in mijn leven.

Maar wie waren deze Experimenteerders precies? Deze zelfde ‘iemand’ die in eerste instantie het DNA molecuul op Aarde plaatste, zou heel goed mogelijk de opzichter of leider kunnen zijn van deze lessen. In dit verbazingwekkende essay, gaf ik aan dat volledige spirituele verlichting in iedere entiteit, een verlangen om anderen van dienst te zijn en de bereidheid dit te verwezenlijken, het doel was dat de Experimenteerders iedere participant wilde laten bereiken.

Ook beschreef ik drugs- en alcoholverslavingen als opzettelijke uitdagingen die voor iedere persoon gesplaatst werden. (In feite is dit van toepassing op alles soorten verslavingen, of het nu gaat om eten, seks, geld, televisie, slecht rijgedrag, zelfmedelijden, slachtofferschap, je zorgen maken of je overgeven aan angst.) Deze verslavingen zouden het gevoel creëeren dat het bekende besef van ‘thuis’ of ware verlichting ontdekt zou zijn, onderwijl de deelnemer berovend van de ervaring zelf. Wat er overbleef, was de woede naar het zelf vanwege de tegengestelde natuur van de verslavingen.

Ik schreef dat het enige werkelijke Thuis zich in de astrale / spirit werled bevond, maar dat we allemaal erg gewend waren aan het bedenken van materialistische ‘oplossingen’. We voelden dat we door middel van hulpmiddelen directe bevrediging moesten zien te vinden om ons daar zo snel mogelijk terug te krijgen. We strompelden blind rond in het duister, ons nooit echt realiserend dat we Genade of Thuis of Licht eerst in onszelf moesten vinden voordat het feitelijk op ons zou neerdalen.

Er was geen pil die je kon innemen of ‘Soul Mate’ die je kon vinden die tot een kortere route naar dit pad van waarachtig, toegewijd, innerlijk zelfwerk kon leiden. Totdat we ons zouden realiseren dat we ons op een tredmolen van onze eigen leugens en zelfbedrog bevonden, gebonden om eindeloos opnieuw en opnieuw dezelfde lessen te herhalen.

Omdat de Aarde een experiment was, zou er een tijd moeten zijn wanneer het Experiment ten einde zou komen. Alles over onze huidige wereld, inclusief de voorspellingen waar ik bekend mee was, impliceerden dat dit hetgeen was dat er gebeurde.

Vervolgens ging ik zelfs verder door het idee te suggereren dat de ‘Upgrade’ het product zou kunnen zijn van dit Experiment, dat er een voltooiingspunt was dat bepaalde hoe ver iedere identiteit in staat was gebleken om vooruitgang te boeken.

Ik schreef dat Aarde Veranderingen en apocalyptische scenario’s één facet waren van dit conclusiepunt waarin de Upgrade en het volledige contact met de Experimenteerders achter de schermen het andere deel was.

Drug- en alcoholmisbruik zouden niet helpen in het proces van Ascentie / upgrade, behalve door het versnellen van de methode waarbij het materialistische leven van de entiteit in zou kunnen storten, waardoor hun dorst naar het Goddelijke zou toenemen.

* David zelf worstelde jarenlang met een cannabisverslaving zoals hij uitvoerig heeft beschreven in zijn levensverhaal ‘Wanderer Awakening’

Uit: Chapter 05: Dreams and realities door David Wilcock

‘En kan zij met haar gedachtesnelheid God zien?’

‘Weinig kans. Ze leeft tenslotte in een lichaam. God is ook gedeeltelijk lichamelijk, want alle mensen op Aarde vormen zijn ‘vlees’. Als een klein deeltje van dit lichaam, kan Anastasia van tijd tot tijd iets bevatten. Het is mogelijk dat zij, als haar denken zo’n ongelooflijke snelheid bereikt, hem meer voelt dan anderen, maar dat gebeurt haar alleen voor korte ogenblikken.’

‘En wat brengt dat haar?’

‘In één enkel ogenblik kan zij de waarheden, de essentie van het bestaan doorgronden, die door de grootste wijzen van de wereld in de loop van hun hele leven onderkend, geperfectioneerd en aan elkaar doorgegeven zijn.’

‘Dat zou betekenen dat ze beschikt over de kennis van de Oosterse lama’s, de yogi’s, de wijsheid van de Boeddha en Christus?’

‘Ja. En ze weet meer dan er in alle geschriften daarover overgeleverd is. Maar ze vindt ze nog steeds onvoldoende, omdat er geen algehele harmonie is voor degenen die nu op Aarde leven, en de huidige ontwikkeling in de richting van een mondiale ramp volgens haar nog steeds doorgaat… Daarom bouwt zij dus haar onvoorstelbare combinaties op. Ze zegt: “Het is genoeg geweest om de mensen regels en dogma’s op te leggen, het is genoeg geweest om hen te tarten met de appel van Adam en Eva. Ze moeten in de gelegenheid worden gesteld om te voelen – echt te voelen - wat de Mens ooit gevoeld heeft, over welke vermogens Hij beschikte en wie Hij was.’

‘Dus, u probeert me te vertellen dat het haar kan lukken om echt iets goeds te doen voor de hele mensheid? En als dat zo is, wanneer begint dat dan, dat ‘goede’?’

‘Het is al begonnen. Nu zijn het alleen nog maar de kiemen, maar dat is alleen maar tijdelijk.’

‘Waar zijn ze? Hoe kun je ze zien? Kun je ze voelen?’

‘Wat is het toch allemaal bijzonder en ingewikkeld. En ik had nog de stille hoop dat Anastasia alleen maar een kluizenares is, buitengewoon vriendelijk, mooi en een beetje naïef.’

‘Ik zeg je toch net – graaf niet zo diep, breek je hoofd er niet over. Als het allemaal te ingewikkeld is, laat haar dan voor jou gewoon een goedmoedige, mooie kluizenares blijven, als ze op jou zo overkomt. Anderen zullen iets anders zien. Er is je gegeven wat je gegeven is. Voor iets anders heeft jouw bewustzijn momenteel nog geen plaats, en dat is helemaal goed zo. Probeer gewoon van de dageraad te genieten, als je kunt. Dat is uiteindelijk de hoofdzaak.’

UIT:   De Zoemende Ceders van Rusland door Vladimir Megre

Zonsopgang boven de rivier Ob, Siberië

‘Zij voelen het, en hoe zit het dan met mij? Heb ik dan soms helemaal geen gevoel? Waarom heeft ze dan met mij, en niet met hen gesproken?’

‘Jij bent niet in staat haar woorden te verdraaien, en jij hebt ook niets vanuit jezelf dat je eraan toe zou kunnen voegen. Op een schoon vel papier zijn de woorden duidelijker leesbaar. Maar ook jouw gedachtesnelheid zal toenemen.’

‘Oké, wat mij betreft mag mijn gedachtesnelheid toenemen, zodat ik niet achterblijf bij de anderen. Ik heb trouwens het idee dat alles wat u vertelt, klopt met de werkelijkheid. Bij ons in Rusland is er een leider van een spirituele gemeenschap – de bewoners van de gemeenschap beschouwen hem als hun leraar – en hij heeft tegen zijn volgelingen gezegd dat ze het boekje over Anastasia moesten lezen: ‘het zal jullie hart in vuur en vlam zetten.’ En een heleboel van deze volgelingen hebben het boekje gekocht.’

‘Dus dat betekent dat hij het begrepen heeft, dat hij iets heeft gevoeld, en daarom heeft hij Anastasia en jou geholpen. En heb je hem ooit bedankt voor zijn hulp?’

‘Ik heb hem nooit ontmoet.’

‘Je kunt ook met je hart dankjewel zeggen.’

‘Bedoelt u in stilte? Wie zal dat dan horen?’

‘Degene die met zijn hart luistert, zal het horen.’

‘Er is trouwens nog iets. Over het boekje zei hij veel goeds, over Anastasia ook, maar over mij zei hij dat ik geen echte man was… “Anastasia heeft geen echte man ontmoet”, zei hij. Ik heb het zelf op tv gezien, en het stond later ook in de krant.’

‘En wat vind je zelf, denk je dat je volmaakt bent?’

‘Nou, volmaakt is misschien ietsje teveel gezegd…’

‘Dan hoef je je ook niet beledigd te voelen. Streef naar volkomenheid. Mijn kleindochter zal je helpen. Zij die gedragen worden door de Liefde, kunnen de hoogten bereiken. Dat is niet iedereen gegeven. Daar is een buitengewoon hoge gedachtesnelheid voor nodig.’

‘En hoe snel werken uw gedachten? Is het voor u niet vermoeiend om met mij te praten?’

‘Alle mensen die leven zoals wij, hebben een veel hogere gedachtesnelheid dan mensen in de technocratische wereld. Ons gedachteproces wordt niet verstoord door voortdurende zorgen over eten, kleding, en dergelijke. Maar dankzij mijn Liefde voor mijn kleindochter is het niet al te vermoeiend voor me om met jou te praten. Zij wilde het zo. En ik ben blij dat ik eens iets voor haar kan doen.’

‘En hoe snel denkt Anastasia? Even snel als u of uw vader?’

‘Anastasia denkt sneller.’

‘Hoeveel sneller? In welke mate? Als zij ergens tien minuten over denkt, hoeveel minuten hebben jullie daarvoor nodig?’

‘Om iets te doordenken waarvoor zij één seconde nodig heeft, hebben wij enkele maanden nodig. Daarom lijkt ze voor ons soms ook onlogisch. En daarom is ze ook helemaal alleen. En wij kunnen haar niet wezenlijk helpen, omdat we niet meteen doorgronden wat ze doet. Mijn vader is helemaal gestopt met praten. Hij blijft proberen om haar snelheid te bereiken, zodat hij haar kan helpen. Hij zou willen dat ik dat ook doe. Maar ik doe zelfs geen moeite. Volgens mijn vader is het luiheid. Maar ik hou heel veel van mijn kleindochter en ik vertrouw er gewoon op dat ze alles goed doet. En als ze me vraagt om iets voor haar te doen, dan doe ik dat maar al te graag. En zo ben ik naar jou toegekomen.’

‘Maar hoe is Anastasia er dan in geslaagd om drie dagen met mij te praten?’

‘Dat hebben wij ons ook lange tijd afgevraagd. Je zou er per slot van rekening helemaal krankjorum van worden. We hebben het antwoord pas kortgeleden gevonden. Terwijl ze met jou praatte, heeft ze haar denkproces niet vertraagd. Integendeel, ze heeft haar gedachten zelfs nog versneld. Ze heeft ze versneld en getransformeerd tot levende beelden. Nu werken ze als het ware als jullie computerprogramma’s. Ze zullen zich openen voor jou en voor diegenen die het boek lezen. Het zal een openbaring zijn en het tempo van het menselijk denken zal met sprongen omhoogschieten, en dichter dat van God benaderen. Toen we dat inzagen, concludeerden we dat ze door zoiets te bedenken, een nieuwe Wet in het Universum had voortgebracht. Maar nu is het duidelijk dat ze gewoon de tot dusver onbekende mogelijkheid van zuivere en oprechte Liefde benut heeft. Liefde is immers nog altijd één van de grote mysteries van de Schepper. En daarmee heeft ze nu weer een van de fantastische mogelijkheden en krachten ervan geopend.’

UIT:   ‘De Zoemende Ceders van Rusland’ door Vladimir Megré

‘Anastasia vertelde me, toen ik in de taiga met haar praatte, dat niemand God ziet, omdat Zijn gedachten met grote snelheid en intensiteit werken. Maar ik denk dan ‘waarom vertraagt Hij ze niet, zodat de mensen Hem kunnen aanschouwen?”

De oude man hief zijn stok en wees ermee naar een voorbijkomende fietser: ‘Kijk, Vladimir. Het fietswiel draait. Er zitten spaken in het wiel, maar jij ziet ze niet. Ze zijn er wel, dat weet je, maar door de draaisnelheid kun je ze niet zien. Anders gezegd, de snelheid van je gedachten en van je visuele waarneming staan je niet toe om ze te zien. Als de fietser langzamer gaat rijden, zul je de spaken van de fiets vaag kunnen zien. Als hij helemaal stopt, zie je ze duidelijk, maar de fietser zelf zal omvallen. Hij bereikt zijn doel niet, omdat hij gestopt is, en waarvoor? Alleen maar om jou te laten zien dat de spaken er zijn? Maar wat heb je daar aan? Verandert dat ook maar iets in jou? Of om je heen? Het enige wat je zeker zult weten, is dat de spaken echt bestaan. En dat is alles. De fietser kan natuurlijk altijd weer opstaan en zijn reis voortzetten, maar stel je voor dat anderen het ook willen zien, en dan zal hij weer moeten stoppen en vallen, steeds maar weer. En waarvoor? ‘

‘Nou, om tenminste één keer naar hem te kijken.’

‘En wat zul je zien? Per slot van rekening is een fietser die op de grond ligt geen fietser meer. Je zult je nog altijd moeten voorstellen, dat hij een fietser was. Een God die zijn gedachtesnelheid vertraagd heeft, is toch geen God meer! Zou het niet beter zijn als jij leert jouw gedachtesnelheid te verhogen? Als jij met iemand praat die heel traag van begrip is, raak jij dan niet geïrriteerd? Is het niet heel vermoeiend om je gedachtesnelheid aan te moeten passen aan je gesprekspartner?’

‘Ja dat klopt, als je je aan een domoor moet aanpassen, moet je zelf ook dom worden.’

‘En datzelfde geldt voor God. Dus als wij God willen zien, moet Hij zijn denken aan ons tempo aanpassen, en net zo worden als wij. Maar als Hij dit doet en Zijn zonen stuurt, roept de menigte: ”Jij bent God niet, zelfs niet de Zoon van God, jij bent een bedrieger. Verricht een wonder, of je zult gekruisigd worden!’”

‘En waarom zou een Zoon van God geen wonderen verrichten?… Al was het alleen maar zodat de ongelovigen hem met rust laten, en hem niet aan het kruis nagelen.’

‘Ongelovigen raken niet overtuigd door wonderen, ze worden erdoor getergd. Iemand die wonderen verricht, wordt op de brandstapel gelegd, terwijl de mensen schreeuwen: ”Verbrand die manifestatie van de duistere krachten!” En kijk eens om je heen. God heeft al een enorme hoeveelheid wonderen verricht: de zon komt iedere dag op, en de maan ‘s nachts, en een insect op een grasspriet is toch ook een wonder, om van een boom nog niet eens te spreken… Kijk, wij zitten hier onder een boom… Wie zou een mechanisme kunnen bedenken dat nog volmaakter is dan deze boom? En dat is slechts een kruimeltje van zijn denkwerk. Gematerialiseerd als levende wezens, die onder onze voeten rondscharrelen, en over ons heen vliegen in het etherische blauw en voor ons zingen, of ons lichaam liefkozen met een verwarmende straal. Dat zijn Zijn scheppingen, ze zijn overal om ons heen, en ze zijn er voor ons. Maar zijn er veel mensen die in staat zijn hen te zien, en hen bovendien nog eens te voelen en hun betekenis te doorgronden? Men zou de levende wonderen van de schepping goed moeten benutten, zonder ze zelfs maar te willen perfectioneren of ze te beschadigen of helemaal te vernietigen. En wat Zijn Zonen betreft, zij hebben allemaal maar één doel: het menselijk bewustzijn tot een zinvol peil te verhogen met hun woorden, daarbij hun gedachtesnelheid vertragend en het risico lopend niet begrepen te worden.’ (Grootvader verviel in een ritmische versmaat terwijl hij dat zei.)

‘Maar Anastasia benadrukte dat alleen het uitspreken van woorden niet voldoende was om het bewustzijn van de Mens substantieel te verhogen. Ik denk zelf ook dat de mensheid een enorme hoeveelheid verschillende woorden heeft uitgesproken, maar wat zegt dat? Volop ongelukkige levens overal ter wereld, en er dreigt op Aarde zelfs een wereldramp.’   

‘Helemaal mee eens. Als de woorden niet uit het hart komen, als de verbindende draden met de ziel verbroken zijn, dan zijn de woorden hol en betekenisloos, uitdrukkingsloos. Mijn kleindochter, Nasjtenka*, heeft het vermogen om niet alleen elk woord, maar elke letter een levende betekenis te verlenen. De aardse leraren, dus de tot Mensen geworden Zonen van God, zullen nu zo’n grote kracht bereiken, dat de menselijke geest zo fel gaat stralen dat ze zal zegevieren over de duisternis.’

‘Zonen, leraren? Wat hebben die ermee te maken? Zij is toch de enige die zulke vermogens heeft?’

‘Ze zal ze met anderen delen, en in feite doet ze dat al. Kijk maar, het is jou al gelukt om een boek te schrijven, de lezers overstelpen de wereld met gedichten, en er worden nieuwe liedjes gezongen. Heb je de nieuwe liedjes al gehoord?’

‘Ja.’

‘Nou zie je? Het zit zo: de vermogens van spirituele leraren zullen vele malen versterkt worden, zodra ze eenmaal met het boek** in contact zijn gekomen. Waar jij alleen maar woorden ziet, zullen zij de levende beelden voelen, en de kracht in hen zal vele malen worden uitvergroot.’       

* Nasjtenka (Uitspraak: NAH-sten-ka) - verkleinwoord voor Anastasia

** Het boek waar over gesproken wordt, is ‘Anastasia’ door Vladimir Megré                                                                       

——————————————————————————————————————————————————————————–

Bovenstaand gesprek is afkomstig uit ‘De Zoemende Ceders van Rusland’ door Vladimir Megré. De auteur spreekt met de grootvader van Anastasia.  

INSPIRATIE

Bepaalde kennis kan niet op school geleerd worden en toch heeft het waarde. We hebben de radicale denkers nodig die zich vrij voelen om te delen. De geest lijkt veel op een parachute; hij werkt alleen als hij open is. Denk bijvoorbeeld maar eens aan de gebroeders Wright en hoe het voor hen geweest moet zijn om in een tijd te leven waarin vliegen onmogelijk was en ze uitgelachen en belachelijk gemaakt werden om hun ideeën. Toch bleven ze ermee experimenteren en geloofden ze dat het kon en daarom vliegen we vandaag. Zelfs naar de maan. We hebben deze manier van denken nodig. Ons verstand hoeft niet tegen ons te werken, het kan met ons samen werken omdat het een deel van ons is. Laat ons samenwerken om onze problemen op te lossen of om een betere relatie aan te gaan met onze problemen. Laten we op deze planeet leven zoals een stameenheid waar we voor elkaar zorgen zoals op de wijze dat er een heel dorp aan te pas komt om een kind op te voeden. Laat ons een nieuwe welwillende regering creëren. De manier waarop het nu is, is achterhaald en we hebben behoefte aan serieuze verandering. Een make-over. Waarom moeten we zo leven? Waarom zouden we deze waanzin zich verder moeten laten voortzetten?

Waarom hopen we, bidden we en wensen we vrede en liefde terwijl we het gewoon kunnen ZIJN? Dit is wat we zijn en we weten dit allemaal diep van binnen. Herinner je het je nu? Uiteindelijk zijn we met veel grotere aantallen dan degenen die ons onderdrukken. Hebben we echt hun geld en hun systeem nodig of kunnen we iets beters verzinnen? Ikzelf en een hoop andere mensen die ik ken hebben veel tastbare en praktische oplossingen bedacht voor onze planeet die ik met iedereen deel. Je bent meer dan welkom om bij te dragen op welke manier je je ook geïnspireerd voelt.

Ik dacht altijd dat de media de manier was om iets voor elkaar te krijgen maar niet als alles verdraaid wordt. Er zijn zoveel geweldige boeken geschreven maar vandaag de dag lezen mensen zo weinig. Ook zijn er veel fantastische documentaires uitgebracht die maar een paar mensen uiteindelijk bekijken. Ik word er moe van het leven voorbij te zien gaan waarin mensen alleen maar praten. Ik zou zeggen dat het tijd is voor actie. Ik voel dat het tijd is mensen te laten zien hoe ze in hun oneindige potentieel kunnen stappen en de onderneming  ’hemel op aarde’ kunnen ervaren en hieraan deel kunnen nemen. We kunnen dit simpelweg doen door projecten te creëren in onze gemeenschappen. Ik ben hier al jaren mee bezig en mee aan het experimenteren en ik weet dat het absoluut werkt. En het kost niets. Alles wat ervoor nodig is, zijn mensen met een onvoorwaardelijke doelgerichtheid en vastberadenheid ongeacht wie ze zijn, wat ze gedaan hebben en wat ze bezitten en zonder dat ze een geloof proberen te verkopen. Mensen die elkaar accepteren zoals ze zijn.  Er bestaat daadwerkelijk perfectie in onze inperfectie.

Ben ik de enige die denkt dat we gedwongen worden werk uit te voeren dat we niet prettig vinden, dat kleinerend en vernederend is, ons ketent en uiteindelijk bijdraagt aan zelfmoord omdat we onze gezondheid opofferen voor rijkdom en uiteindelijk onze rijkdom opofferen om onze gezondheid terug te krijgen? Als jij niet naar je werk gaat, kan dat vergaande gevolgen hebben. Misschien zullen jij en je familie uiteindelijk dakloos worden en zullen anderen op je neer kijken. Dat klinkt net zo afschuwelijk als terrorisme! Hoe komt het dat dit niet onder onze aandacht wordt gebracht en we er niets aan doen? Is het niet zo dat een terrorist ons dwingt dingen te doen die we niet leuk vinden en als we het niet doen, ervoor zorgt dat ons en onze geliefden slechte dingen zullen overkomen? Lijkt dit ook niet op slavernij volgens jou? De belastingdienst is een garantie voor slavernij en als de wortel van onze drijfveren gebaseerd is op leven in angst en ons alleen zorgen doet maken om ons volgende salaris binnen te halen om alle rekeningen te kunnen betalen, trekt dat dan niet juist meer angst en onbalans aan in ons leven? Wat verwachten we als we met angst zaaien? Is het dan niet logisch, nu meer dan ooit, om onze tijd te besteden aan datgene waar we van houden? Om te leven in vertrouwen onder de leiding van onze intuïtie? Zou dit op zichzelf de planeet en de mensen niet kunnen helpen zoals ‘het-honderdste-aap-effect’? Waarom zouden we het niet proberen om erachter te komen?

We moeten ons er ook aan blijven herinneren dat we zowel lichte als donkere kwaliteiten in ons dragen en het is tijd dit gegeven te omarmen en er niet langer tegen te vechten. Laten we niet langer aan één ervan de voorkeur geven. Beide moeten liefgehad worden om ons heel te maken zodat we niet langer een innerlijke oorlog voeren die buiten ons wordt gereflecteerd en overal om ons heen zichtbaar is. Als we van binnen vrede sluiten, wordt vrede buiten ons weerspiegeld.

Bedankt allemaal, ik hou van jullie allemaal! En bedankt dat je in deze tijd naar deze planeet gekomen bent om deze wilde rit met mij te maken. Bedankt voor het zijn van wie je bent en dat ik mijn boodschap mag delen. Dank voor iedereen die me aanmoedigde om te spreken want het is niet makkelijk om met dit alles naar buiten te treden. Ik ben het zat om me door het leven als zijn bitch te laten behandelen en op de één of andere manier zijn mijn nieuwsgierigheid en vastberadenheid om dit naar buiten te brengen sterker dan mijn angst. Ik kan eerlijk zeggen dat wat hier ook uit voort komt, ik  ‘s nachts beter zal slapen in de wetenschap dat ik dit allemaal uitgesproken heb en mijn bijdrage heb geleverd om de wereld te helpen. Ik hoop dat dit anderen inspireert hetzelfde te doen in welke hoedanigheid het ook maar juist voelt voor hen. En als je de behoefte voelt contact met mij op te nemen, zou dat geweldig zijn! Ik ben hier voor jullie allemaal. Ik ben Jessica Schab om jullie eraan te herinneren dat er werkelijk geen grenzen zijn, alleen maar geloofsovertuigingen. Dank je.

UIT:    ‘My Message to Humanity’

Eigenlijk is het allemaal heel simpel. Zó simpel dat er maar een paar woorden nodig zijn om het allemaal samen te vatten:

            ‘What we resist, persists.’ en ‘What we fight, we become.’

Kortom; datgene waar je je aandacht op richt, wordt sterker. Zoals bijvoorbeeld in ‘The Secret’ wordt beschreven. Je creëert je realiteit door je eigen gedachten.

Ik hoor veel mensen spreken over ascentie en dat het goed is om je gedachten te richten op een prachtige toekomst. Ongeacht of je gelooft in ‘ascentie’, is het een aardige richtlijn. Dat betekent namelijk OOK dat het misschien niet zo handig is om je aandacht te richten op alle waanzin die hier op de wereld momenteel aan de gang is. Dat weten we nu wel, toch?

Wat mij met name van ‘The Secret’ is bijgebleven, is niet de kritiek die het boek kreeg vanwege het visualiseren van materialistische zaken die het eigenbelang dienen. Het was het zinnetje; ‘Het Universum kent geen ‘Nee’.

• Ik wil geen JORIS D.
• Ik wil geen POLITIESTAAT
• Ik wil geen FEMA KAMPEN
• Ik wil geen CORRUPTE BANKEN
• Ik wil geen NEW WORLD ORDER

Wat hoort het Universum dus? Juist ja;

DAT WILLEN WIJ!!! niet

Het Universum kent geen ‘Nee’. Laat het maar even rustig tot je doordringen.

Dat is namelijk goed nieuws. Doe mij maar vrede op aarde, lachende mensen, vrijheid, geluk voor iedereen, gezondheid en liefde.

Informatie verspreiden over chemtrails, zorgt er niet voor dat ze verdwijnen. Het zorgt ervoor dat het meer en meer een plaats krijgt in het collectieve bewustzijn waar het woede en angst kan aanwakkeren. Natuurlijk is het goed om mensen aan het denken te zetten over waarom de wereld is zoals hij is en waarom er miljarden gespendeerd worden om de zakken te vullen van en paar mensen die absoluut niet het beste met ons voor hebben.

Maar wanneer we ervoor kiezen alleen maar bezig te zijn onze tijd en aandacht te gebruiken om met onze vinger te wijzen naar wat er allemaal niet deugt, levert dit geen energie van liefde en dankbaarheid op. De energie die we juist zo hard nodig hebben om een staat van bewustzijn te creëren waarin prachtige, creatieve ideeën gevormd kunnen worden die daadwerkelijk de wereld kunnen verbeteren.

Wees dus zeer aandachtig en alert als het gaat om je gedachten. Waar richt je je op? Neem af en toe een moment van stilte waarin je alleen bent met je gedachten en luister eens naar je eigen hart.  

EEN VERSCHUIVING IN ONS BEWUSTZIJN

Zijn we hier om de verandering te zijn die we in de wereld willen zien? Hoeveel we ook in verwarring gebracht zijn door de Illuminati, we moeten onze woede niet op hen richten want het zal simpelweg met een intense kracht naar ons terugkaatsen. Zij zijn als rubber en wij zijn als lijm. Wat we ook zeggen, het stuitert van hen af en blijft aan ons plakken. Het blijft aan JOU plakken. Dit zal de ogenschijnlijk vreselijke situatie waarin we ons bevinden alleen maar verergeren. We moeten gaan inzien dat het wat betreft oorlog niet uitmaakt of we geconditioneerd zijn te vechten aan de zogenaamd goede of de zogenaamd slechte kant. Er bestaat in feite geen goede of slechte kant want we kunnen alleen maar verliezen als we vechten. En wat we bevechten, blijft bestaan. (‘What you resist, persists.’) Hoe logisch is het om delen van onszelf te doden? Het is als onze linkerhand die de rechterhand slaat en vice versa. Pijn, ongemak en angst zijn voedsel voor de Illuminati en het geeft energie en kracht aan hun wereld. Zoals bijvoorbeeld in de film ‘Monsters Inc’. Een andere goede film die haarfijn uitlegt hoe het komt dat we onderdrukt worden, is de film ‘A Bugs Life’. Het wordt allemaal onthuld door de sprinkhanen die de mieren treiteren en tot slaaf maken. Films vertellen vaak exact wat er gaande is, in het bijzonder kinderfilms. Je hoeft alleen je ogen en oren te ontwikkelen om het te kunnen zien.

Mijn dierbaren, ieder van jullie is een kunstenaar van het leven. Jullie zijn kunstenaars van de liefde. Onvoorwaardelijke liefdeskunstenaars. We houden allemaal van een goede uitdaging, een goed avontuur. En… We hebben er één! Een andere leugen die we ons hebben laten wijsmaken, is dat het leven mondain is. Dat is absoluut niet waar! De sleutel om de doorn evenveel lief te hebben als de roos, is verliefd te worden op je problemen want ze vormen je tot de persoon die je moet zijn om in staat te kunnen zijn te doen waarvoor je hier gekomen bent. Maar dat is niet alles; je kunt niet noodzakelijk de problemen die je overkomen beheersen maar wat je WEL kunt beheersen, zijn je emoties en acties achteraf en dat maakt echt het verschil. Je kunt ze gebruiken door ze vóór je te laten werken of tegen je. Het is echt aan jullie. We hebben die keuze op ieder moment in ons leven afhankelijk van hoe bewust we zijn op die momenten.

Mijn vraag aan jullie allemaal luidt; ‘Als liefde het belangrijkste en krachtigste is zoals ons altijd verteld en geleerd wordt, waarom regeert het de wereld dan niet?’ Als je zegt; ‘Nou… Omdat het kwaad de wereld regeert’ is dat een interessant gegeven. Zelf ben ik dyslectisch en heb ik me altijd afgevraagd waarom deze wereld precies omgekeerd lijkt zoals het woord ‘live’ dat andersom gespeld ‘evil’ is. Hoeveel mensen ken jij die net als levende doden zijn? Of levend maar voor het grootste deel dood? Leven zoals levende doden betekent het niet leven in ons hoogste potentieel of zelfs maar in het moment zoals kleine kinderen dat doen. Dit wordt ontmoedigd in het land van de zombies omdat ze zich te goed doen aan onze hersenen. Ze willen dat we denken zoals zij, zijn zoals zij… De bekende schaapsmentaliteit. Je hele leven niet volledig levend doorbrengen, is het ontkennen van jezelf en je geboorterecht. Soms is het niet eens zo verkeerd om dyslectisch te zijn want de wereld is net zo andersom en ondersteboven als in Alice in Wonderland.

Ik heb een andere vraag aan jullie; ‘Als liefde alles overwint en het allerbelangrijkste en krachtigste is van alles, waarom regeert het jóúw wereld dan niet? Wat is je excuus?’ We zijn allemaal opslagplaatsen van liefde. Ons worden altijd talloze mogelijkheden geboden om momenten te ervaren in liefde en dankbaarheid of dit nu met onszelf is of met anderen, met de natuur of het leven zelf. Kinderen hebben geen reden nodig om gelukkig te zijn; dat zijn ze gewoon. Zou het mogelijk kunnen zijn dat ze weten dat ze zelf liefde zijn? Ik weet dat het een beetje onnozel en cliché klinkt maar de waarheid is dat ik het voor mezelf heb uitgetest en als ik me in een staat van liefde en niet-oordelen bevind, onvoorwaardelijk vriendelijk voor mezelf en het leven ben, transformeren mijn problemen en vijanden voor mijn ogen. Je ziet dat het een soort complottheorie is maar het is niet wat je denkt. Het is er één van ontwaking en een hemelse schop onder je kont. Het leven is gek en wanneer je je dit realiseert en er onvoorwaardelijk van houdt, zul je uiteindelijk vele spontane, creatieve, out-of-the-box oplossingen vinden voor onze wereld. Het is mij overkomen en het zal jou ook overkomen als je het toelaat. Je zult je niet meer zo afgescheiden en alleen voelen en het gevoel hebben dat iedereen het op je voorzien heeft of dat alles ieders schuld is behalve de jouwe. De wereld is onze familie en ook ons Universum is onze familie.

Ik ben geen Canadees; ik ben een inwoner van de wereld, van het Universum. Ik word niet langer beperkt door denkbeeldige lijnen en grenzen. Als we niet naar huis kunnen waarom WORDEN we dan niet gewoon thuis? Waarom zouden we moeten wachten tot we doodgaan voordat we naar de hemel gaan? Waarom brengen we niet gewoon de hemel naar de aarde?

Laten we allemaal samenkomen en ideeën delen. Met hoe meer verbeeldingskracht, hoe beter want Einstein zei tenslotte niet voor niets dat de problemen waar we vandaag mee geconfronteerd worden, niet opgelost kunnen worden met hetzelfde niveau van bewustzijn dat ze gisteren gecreëerd heeft. Wat we nodig hebben, is een verschuiving van bewustzijn. Waarom wordt iemand die de wereld probeert te helpen met originele gedachten zo snel door ons afgewezen zonder echt te proberen deze gedachten serieus in overweging te nemen? Als we ze blijven negeren, blijven ze ons steeds in de val lokken.

 Ik weet dat dit een hele andere benaderingswijze is en dat het gek klinkt maar het zou net gek genoeg kunnen zijn om te werken. Wat hebben we nog te verliezen? Waarom vechten we tegen verandering? Waarom zouden we iedereen naar beneden halen die probeert te helpen door vraagtekens te zetten bij hun kwalificaties?

Uit:    ‘My Message to Humanity’

EEN KRISTALKIND OVER ASCENTIE

Steeds wanneer er een ramp plaatsvindt - zoals bijvoorbeeld op 9 september 2001 –  is de onmiddellijke reactie van mensen: ‘O mijn God! Wat gaan ZIJ eraan doen!’ We geven grotendeels onze kracht uit handen aan mensen die niet het beste met ons voor hebben. Zouden we dan eigenlijk nog verbaasd moeten zijn over het feit dat de media gebruikt wordt om ons te laten denken in ‘probleem – reactie – oplossing’ met als gevolg dat de belastingen verhoogd worden en er meer beveiliging wordt ingezet ten koste van onze vrijheid waarbij we een dieet van constante angst krijgen voorgeschoteld? Zou dit het geval kunnen zijn omdat we geconditioneerd zijn niet voor onszelf te denken? Nooit zeggen we: ‘O mijn God! Wat gaan wij, de mensen - wat ga IK – eraan doen?’

Ik heb een vraag: Hoe erg moet het nog worden voordat wij, de mensen, het vuur gaan voelen dat onder onze kont wordt aangestoken en eindelijk iets gaan doen? Hoeveel ondankbare banen moeten we accepteren voordat we in actie komen? Hoeveel problemen, moeilijkheden, pijn, lijden en ziektes moeten we nog ervaren? Waar wachten we precies op? Geloven we echt dat we nergens voor deugen en geen macht hebben? Wat is er aan de hand met alle mensen op dit moment waardoor we ervan overtuigd geraakt zijn dat we nutteloze stukjes kool zijn die aan extreme druk en hitte worden blootgesteld?

Het is pure alchemie, vrienden! Wij zijn de zaden van potentieel! En om te groeien, hebben we verdomd goede mest nodig! Ofwel: stront die over ons uitgestort wordt. De Illuminati heeft goed werk verricht. Ik zou daarom zeggen: Hou van je shit want jullie groeien allemaal uit tot Schoonheid en Goddelijkheid die het begrip te boven gaat. Wat gebeurt er met kool wanneer deze aan omstandigheden van extreme druk en hitte wordt blootgesteld? Ben je er al achter? Juist, het wordt een diamant! Jij wordt die diamant! Jij, en iedereen van jullie, bevindt zich in het proces van wording waarin je je zult gaan herinneren wie je bent, zo schitterend en fantastisch dat het het verstand te boven gaat! Het is alsof ons bewustzijn een ijsklontje is en de hitte de Illuminati die ons bewustzijn ontdooit tot een vloeibare vorm. Nu we allemaal drijven, en andere bewuste delen van onszelf gewaarworden, is het vuur nog steeds onder ons om ons van solide naar vloeibaar tot gas te transformeren.

Klinkt dat niet een beetje als ascentie? Zoals het uitstijgen boven al deze chaos wanneer we dit onder ogen zien en leren er op een liefhebbende manier mee om te gaan? De Illuminati staat ons enorm bij in dit proces. Ik vraag me af of de gezegdes ‘Heb de doorn evenveel lief als de roos’ en ‘Heb je vijanden lief’ hiervandaan komen… We weten nu tenminste waarom dat zo is; omdat ze allemaal delen van onszelf zijn. Verandering… O , we houden niet van de verandering! We reageren erop door te vechten en er bang voor te zijn. En we zijn altijd bang voor datgene wat we niet begrijpen. Het is zoals het leven doorbrengen in een donkere kamer. Waarom doen we niet gewoon het licht aan om te zien wat er nou eigenlijk zo eng is?

De tijd is aangebroken om al onze angsten onder ogen te zien en we kunnen nergens naartoe vluchten of ons verbergen zoals we in het verleden hebben gedaan toen ze onderop de stapel lagen van ‘nog te doen’ of ‘nog af te handelen’. Maar we hebben dit zo lang gedaan dat het nu weer bovenop geraakt is. Het is uit het onderbewustzijn en terug in onze bewuste realiteit. Hoe kun je trouwens wegrennen of je verbergen voor jezelf en je geliefden die steeds weer terugkomen op je shit? Wat ga je doen met alle mensen met wie je niet overweg kunt en die slechts een spiegelreflectie zijn van jezelf; van wat je niet wil zien of toegeven? Het is dus tijd om om te gaan met deze zaken die nu zo aanwezig zijn in onze realiteit. Maar maak je geen zorgen. We zijn hier klaar voor. En we kunnen hier absoluut mee omgaan.

Herinner jezelf eraan dat ons niets gegeven wordt dat we niet kunnen hanteren. Als ons leven bijzonder uitdagend is – wat het is – dan moeten we wel meesters zijn. Je hebt niet voor niets die 500 biljoen spermacellen verslagen! Die race heb je gewonnen. Er is duidelijk iets heel belangrijks wat je hier kwam doen. Maar wat is het? Waarom zou iemand die bij zijn volle verstand is op deze gestoorde, verwarrende en schitterende planeet willen zijn en vooral in deze tijd? Kan het zo zijn dat je hier wilde zijn om  getuige te kunnen zijn van de verschuiving in bewustzijn? Je zou dit vergeten kunnen zijn maar je onderbewustzijn absoluut niet.

Uit: ‘My Message to Humanity’

Door:    Jessica Schab

(Begin hier: Introductie)

Het symbool (hier op een één dollar biljet) waarvan verondersteld wordt dat dit het symbool is van de 'Illuminati'

Iedereen gebruikt verschillende manieren met verschillende interpretaties en perspectieven om dezelfde dingen te beschrijven. Een caleidoscopisch beeld gebaseerd op een fundament van referenties uit het verleden van gemakzucht en geloofsovertuigingen. 

Oké, dus wat is de volgende stap als we weten dat we bespeeld worden als een marionet en er geen informatie wordt vrijgegeven totdat we er klaar voor zijn en bereid zijn het te accepteren? Je kunt daar maar beter overnadenken…

Wat je zou moeten begrijpen, is dat de Illuminati rommelt met ieder geloofssysteem, met name profetieën. Ze wisten dat we op een dag zouden ontwaken en ze hebben zich ruimschoots op die tijd voorbereid. Al vele jaren weten ze dat wanneer er openbaringen aan het licht komen, de mensen zullen reageren. En dat is precies wat ze willen. Want het is wanneer we emoties van kwaadheid, haat, verraad en pijn ervaren, dit de Illuminati versterkt en opnieuw in de positie brengt ons te bespelen.

Het leven is hoogst oncomfortabel als ieder klein ding ons raakt. Files, de snelheid van technologie, de bombardementen van nutteloze informatie,  overmatig papierwerk etc etc. Dit alles kan ons kwaad maken en ons op de rand brengen van het verliezen van ons verstand. Maar het leven WIL juist dat we ons verstand verliezen. Waarom?

Ons verstand is erg onvriendelijk en herinnert ons graag aan allerlei dagelijkse ongemakken. Schudden we uiteindelijk ons verstand af zoals een slang zijn huid? Maar hoe zouden we kunnen leven zonder ons verstand? De waarheid is dat je niet alleen je verstand bent net zoals je niet slechts je voet bent. Het is maar één deel van jou. Het verstand is sinds lange tijd degene geweest die het voor het zeggen heeft en dit wordt verworpen door het hart; ook bekend als je intuïtie, zesde zintuig en Goddelijke leiding. Het verstand bevecht deze emotie precies zoals de Illuminati dat doet. Waarom? Omdat ze exact hetzelfde ding zijn. Het reptielenbrein maakt deel uit van het bazige deel van de geest; het ego. Dit is waar alle negatieve zelfpraat vandaan komt. Maar wat is de bedoeling van het reptielenbrein?

Het is een deel van ons dat ertoe dient ons veilig te houden en de Illuminati bedient zich van hetzelfde verkooppraatje om ons ervan te overtuigen dat we hen en hun systeem nodig hebben. We rekenen op hun systeem om ons veilig te houden en ons te beschermen maar op de één of andere manier lijkt dat zich tegen ons te keren. Ik heb persoonlijk ondervonden dat als ik tegen mijn ego zeg dat het slecht is, het zelfs nog slechter wordt. Alsof zeggen dat het slecht is, het het enige idee geeft dat het ooit heeft gehad en het dat vervolgens ook wordt. Dit is ook wat er gebeurt wanneer we een persoon vertellen dat hij of zij slecht is. Dit gebeurt ook met onze kinderen. Ze zeggen; ‘Als je denkt dat ik slecht ben… Prima, dan ben ik toch slecht!’ Vervolgens groeien ze kwaad op en eindigen ze in de gevangenis waar ze in een omgeving terecht komen die hun nog verder aanmoedigt slecht te zijn, opgesloten met anderen die dingen zeggen als; ‘You think you’re bad? Come on, let me see what you’ve got, tough guy!‘ En het resultaat is dat ze zelfs nog kwaadaardiger uit de gevangenis komen. 

Yin & Yang

Mag ik een vriendelijkere benadering van het woord ‘Ego’ voorstellen? Zoals je met een kind dat rondrent met een schaar zou praten en zien wat er gebeurt? De ‘War on Terror’ is eigenlijk de oorlog tegen ons verstand. We worden bedolven onder informatie en steeds wordt ons verteld WAT we moeten denken in plaats van HOE we moeten denken. Kijk maar naar alle mindcontrol en sublimale boodschappen. Het woord ‘terror’ klinkt erg als het woord ‘terra’. En ‘terra’ is een ander woord voor Aarde. Dat is omdat het een wereldoorlog is. Iedereen wordt hier op de één of andere manier aan onderworpen. Het is een subtiele, slimme manier om ‘Derde Wereld Oorlog’ te zeggen.

Uit:  de youtube videoserie ‘My message to Humanity’ van Jessica Schab

De zuiverheid van de intenties, gevoelens en gewaarwordingen van de meerderheid van de mensen bepaalt de plaats van de mensheid in het Universum en de Tijd.

UIT:          ‘De Zoemende ceders van Rusland’ geschreven door Vladimir Megré 

“Het weten van de waarheid ligt niet in de verkondiging ervan, het komt tot uiting in de wijze van leven.”

“En waardoor wordt de levenswijze van mensen die de waarheid herkend hebben, getypeerd?”

“Ze zijn gelukkig!”

UIT:          ‘De Ruimte van Liefde’ geschreven door Vladimir Megré 

Anastasia zegt: “Iedereen kiest zelf zijn levensweg. En de oogst van wat er gezaaid is, komt altijd in dit leven, niet pas daarna. Maar met het aanbreken van elke nieuwe dag, heeft ieder van ons de mogelijkheid om de oprechtheid, de waarheid van zijn weg te overdenken, en je hebt de keuze! Je bent vrij, kies, waarheen je wilt gaan. Je bent een Mens! Word je bewust van wie je werkelijk bent. Je bent een Mens, geboren om in het paradijs te zijn.”

Ik vraag haar: “Waar is dat dan, dat paradijs? Wie heeft ons in het moeras geleid?”

En haar antwoord luidde: “De mens creëert alles voor zichzelf.”

 UIT:          ‘Schepping‘ geschreven door Vladimir Megré

Ik sta op en de dageraad lacht naar mij…

Ik loop mijlenver – en de vogels zingen blij…

Geen eind komt ooit aan deze dag

Waarin gestaag mijn liefde groeien mag

Langs de weg van de Zon loop ik op lichte voeten

Het bos in van mijn Vader om Hem te ontmoeten.

Ik zie het pad maar de grond voel ik niet,

Het geluk kent geen eind’ in t’ verschiet.

Mijn ogen hebben dit al eerder langs zien komen

De hemel, de bloemen en de bomen,

Maar met een andere blik, vervuld van pijn en verdriet,

Nu bent U overal! En ik geniet!

De vogels, de sterren: alles is als voorheen.

Veranderd is slechts mijn blik alleen:

Geen boosheid voel ik langer, geen verdriet of ongerief…

O, mensen wat heb ik jullie allen lief!  

"Of course you can refuse to listen to Anastasia, and especially to me. But ultimately, at some point you will walk into a springtime forest or garden, where you will stand still and listen to your heart.…”